Loena Hendrickx werd geboren op 5 november 1999 in Turnhout en groeide op in Arendonk, een rustige gemeente in de provincie Antwerpen. Ze groeide op in een sportief gezin waar discipline, inzet en respect voor elkaar centraal stonden. Haar oudere broer Jorik Hendrickx was al actief in het kunstschaatsen, en zijn passie inspireerde haar om ook de ijsbaan op te gaan. Op vijfjarige leeftijd stond ze voor het eerst op het ijs. Al snel werd duidelijk dat Loena niet zomaar een meisje op schaatsen was. Ze had een natuurlijk gevoel voor beweging, ritme en expressie. Door haar jonge leeftijd moest ze haar trainingen combineren met school, wat soms zwaar was. Toch klaagde ze daar zelden over. Ze trainde in de vroege ochtenduren en in het weekend, vaak onder leiding van haar broer, die later ook haar officiële coach werd. De hechte band tussen broer en zus is door de jaren heen alleen maar sterker geworden en is een belangrijk fundament onder haar prestaties.
De eerste stappen richting internationale erkenning
Toen Loena zich begon te onderscheiden in nationale wedstrijden, kwam er meer aandacht van trainers en bonden. Ze werd al snel opgenomen in het nationale team en kreeg de kans om België te vertegenwoordigen in internationale competities. In 2017 maakte ze indruk met een bronzen medaille op de internationale Challenger Cup. Haar deelname aan de Olympische Winterspelen van 2018 in Pyeongchang betekende haar echte internationale debuut. Hoewel ze daar zestiende werd, was het vooral de manier waarop ze optrad die indruk maakte. Haar expressieve choreografieën en sterke techniek werden geprezen. Daarna volgde een periode waarin ze gestaag bleef groeien. In 2021 stond ze op het podium bij meerdere internationale wedstrijden, waaronder het prestigieuze Grand Prix-circuit. Ze ontwikkelde zich niet alleen als atleet, maar ook als performer. Haar routines werden steeds verfijnder, haar sprongen krachtiger en haar zelfvertrouwen groter. Ze begon ook met het uitdenken van haar eigen muziekselectie en stijl, waardoor ze steeds meer een eigen gezicht kreeg in de kunstschaats wereld.
De worsteling met blessures en hoe ze terug vocht
Een topsportcarrière verloopt zelden zonder tegenslagen. Ook bij Loena Hendrickx kwam er een moment waarop het even niet meer lukte zoals ze wilde. Tussen 2019 en 2020 had ze last van verschillende blessures, waaronder aan haar enkel en onderrug. Ze moest meerdere wedstrijden aan zich voorbij laten gaan en zag anderen haar voorbijsteken in de wereldranglijst. Dit hakte er mentaal stevig in. Ze gaf achteraf toe dat ze soms twijfelde of ze ooit nog op haar oude niveau zou kunnen terugkeren. Tijdens deze moeilijke periode werkte ze samen met een sportpsycholoog om opnieuw balans te vinden. Ze leerde hoe belangrijk het was om te luisteren naar haar lichaam, maar ook naar haar gevoelens. Door die ervaring werd ze niet alleen een betere sporter, maar ook een sterker mens. Haar comeback in 2021 was indrukwekkend. Ze won medailles bij de Grand Prix-wedstrijden en werd bij het wereldkampioenschap van 2022 tweede. In 2023 pakte ze opnieuw brons. In 2024 werd ze Europees kampioene, een prestatie die geen enkele Belgische vrouw haar ooit had voorgedaan.
Haar leven naast het ijs en haar rol als rolmodel
Hoewel haar dagen vaak in het teken staan van trainen, rusten en wedstrijden, heeft Loena ook een leven naast het ijs. Ze woont in België, dicht bij haar familie, en reist regelmatig naar trainingslocaties in binnen- en buitenland. Ze is bewust bezig met haar voeding, haar herstel en haar mentale welzijn. Loena kiest ervoor om op sociale media een eerlijk beeld van zichzelf te tonen. Ze laat zowel haar hoogtepunten als moeilijke momenten zien. Daardoor wordt ze door veel jonge sporters gezien als een voorbeeld. Ze is niet iemand die zich anders voordoet dan ze is. Haar openheid over mentale druk en blessureleed maakt haar juist menselijk. Ook in interviews blijft ze dicht bij zichzelf. Ze praat met warmte over haar broer, haar familie en de steun die ze van haar omgeving krijgt. In december 2024 nam ze deel aan een schaatsevenement in Mechelen waar ze honderden jonge fans ontmoette. Daar vertelde ze hoe belangrijk het is om te blijven dromen, maar ook om jezelf niet te verliezen in verwachtingen van anderen.
De toekomstplannen van een vastberaden atlete
Het seizoen 2024-2025 begon met een tegenvaller voor Loena. Door een hardnekkige enkelblessure moest ze zich laten opereren. Ze miste belangrijke wedstrijden zoals de Finlandia Trophy en moest haar trainingsschema aanpassen. Toch is ze vastbesloten om volledig terug te keren. Haar grote doel is deelname aan de Olympische Winterspelen van 2026. Ze werkt onder begeleiding van specialisten aan haar herstel en laat stap voor stap zien dat ze sterker terugkomt. De eerste signalen zijn positief. Ze traint al voorzichtig op het ijs en werkt aan haar fysieke en mentale conditie. Voor Loena draait topsport niet alleen om winnen, maar ook om karakter tonen in moeilijke tijden. Haar vastberadenheid, discipline en liefde voor het schaatsen zorgen ervoor dat ze door veel mensen gerespecteerd wordt. Als alles volgens plan verloopt, kunnen fans haar binnenkort weer in actie zien op het hoogste niveau. Tot die tijd blijft ze bouwen aan haar herstel, met het vertrouwen dat ze opnieuw kan schitteren zoals ze eerder al zo vaak heeft gedaan.
